De wet van Henry
Jarenlang is hij een trouw lid van de OR. Henry is een rechtschapen mens. Slim, gevoelig, een goed stel hersenen, collegiaal én constructief. De OR is er een van ICT-onderneming, onderdeel van een multinational en een complex bedrijf. En Henry heeft een wet!
Grip op het proces
De natuurlijke neiging in dit type medezeggenschap is om houvast te hebben aan procedures en protocollen. Het zorgt voor een natuurlijke habitat, die comfort met zich brengt voor OR en bestuurder. In de ICT-wereld wordt dit aangeduid met ‘proces’, een begrip dat elders een andere inhoud heeft.
Er was grote tevredenheid bij het goed doorlopen en uitvoeren van de procedures en protocollen. Als je je aan de afspraken houdt, dan is de uitkomst bijna als vanzelf goed! Bijna een automatisme.
Onderbuik
Henry onderkende dat er soms toch nog een andere vraag gesteld diende te worden. Die vraag komt vanuit de onderbuik, en niet over een onwelgevallige uitkomst van een stemming. Henry formuleerde voor het eerst “we hebben alle stappen van ons proces keurig doorlopen, en we hebben alles goed gedaan. Maar… weten we nu ook zeker dat we het goed doen?” De onderbuik van Henry was het beste instrument. En daarin zitten allerlei morele en ethische kompassen. Is dit gevoel herkenbaar voor de mensen die wij vertegenwoordigen? En levert het een relevante bijdrage voor bestuur en onderneming (artikel 2 WOR)?
Rode knop
Door en voor Henry in zijn OR is toen een denkbeeldige rode knop uitgevonden. Inmiddels wordt deze ook gebruikt door de nieuwe OR waar Henry al lang niet meer inzit. Het stellen van deze vragen heeft dus veel inhoudelijke reflectie op OR-adviezen gebracht. Deze werkwijze, en het onderkennen dat het volgen van de procedure alleen niet als vanzelf tot het goede leidt, is bij deze OR ‘de wet van Henry’ gaan heten.
Pas toe
Een kleinigheid wellicht, maar wel leerzaam en relevant! Nu heb je weet van de wet van Henry kan je die zelf ook toepassen in je OR.
Probeer het eens!