Er komen andere tijden!?
Bob Dylan zong het en wat vond ik het hoopvol toen ik een jaar of zeventien was. De wereld verandert ten goede en ik hoor daarbij. Het is het einde van de jaren zeventig. Voor mensen van nu een onbekende tijd. In het kort: democratiseren brengt invloed en vooruitgang, op de inhoud. Wat ook bijzonder was – achteraf bezien- de vanzelfsprekendheid dat het bereiken van een resultaat een gezamenlijke inspanning vereiste. En als het je niet lukte, hadden anderen daar ook aan bijgedragen en vice versa uiteraard ook.
Dat was toen
Vijf decennia later, is de generatie die er toen bij was oud, overleden of bijna met pensioen. En zoals dat gaat, hebben we nog steeds wetten die uit andere tijden komen. Onze wet op de ondernemingsraden komt uit 1950. De situatie was een ‘herrijzend’ Nederland. De oorlog was voorbij. Voor het opbouwen was het nodig dat er nieuwe vormen van samenwerking moesten komen. Van belang was dat de arbeidsverhoudingen arbeidsvrede bewerkstelligden, zodat Nederland de groei van de productie voor elkaar kreeg. Het naoorlogse harmoniemodel krijgt op de werkvloer zijn plek via de ondernemingsraad, waarvan de directeur de voorzitter is.
Veranderingen in (mede)zeggenschap
Die ondernemingen zijn sinds 1950 wel veranderd. De directeuren zijn vandaag de dag vaak geen eigenaren meer. Schaalvergroting is vanzelfsprekend geworden. En of het nou de markt of de organisatie gaat, Big is Business. De rol en positie van de vakvereniging is sindsdien zeer veranderd, in de praktijk lijkt medezeggenschap steeds minder hun ding! Na vijf decennia is veel inzet en beweging van democratie verworden tot procedures, waarin veel inhoud verloren is gegaan. Onze WOR is een kind van democratisering. Dat betrokkenheid en geduld van alle spelers die hierbij horen vereist. En het praktische besef dat besturen echt iets anders is dan gelikte marketingkreten uitslaan.
Verbinding
En nu: kijk om je heen! Verbinding is het nieuwe toverwoord. Ik ben niet tegen, maar wat bedoel je/we/jullie daar nu mee? In de hele WOR komt dat woord niet voor.
Echter als verbinden betekent met respect voor elkaar van het bestaande iets beters te maken door en vanuit eigen rol/opdracht je schouders eronder te zetten. Dan graag! Zullen we nu dan beginnen, dan komen die andere tijden wel!