Berichten door Henny Dijkstra

Je denkt: hoe is het mogelijk! Bestuurders die bij ingrijpende organisatiebesluiten zich eenvoudigweg niet aan de wet houden, of nog erger, zich verstoppen achter: ‘Ik weet ook niets’, ‘dat ligt gevoelig’ of ‘dat is voor internationaal’. Intussen ziet en hoort de OR bewegingen en berichten die de geur hebben dat er al wat voorbereid is…

Nieuwjaar, goede voornemens en dus ook reflectie op het bestaande en wat komt: op het vooruitzicht van trainingen met veelal leuke mensen in bedrijven waar iets van belang gaande is. Op veranderingen in wetgeving waar de OR in dit nieuwe jaar iets mee moet? * En ja, er verandert, denk ik, nog iets… niet ineens,…

Bij mij roept de kreet ‘Samsam’ op dat we het samen gaan doen. Fifty fifty in het delen van lasten en lusten. Wie is daar nou op tegen? Niemand toch. Nou in theorie, in principe gaan we dat zeker doen. In het echte leven is dat een stuk lastiger. Terwijl ik dit schrijf zijn de…

Bob Dylan zong het en wat vond ik het hoopvol toen ik een jaar of zeventien was. De wereld verandert ten goede en ik hoor daarbij. Het is het einde van de jaren zeventig. Voor mensen van nu een onbekende tijd. In het kort: democratiseren brengt invloed en vooruitgang, op de inhoud. Wat ook bijzonder…

Het zijn er nogal wat: herdenkingen en gedenkingen. Openbare, zoals Kerst, Oud en Nieuw, Pasen, Pinksteren, Koningsdag, 4 en 5 mei, en natuurlijk 75 jaar WOR! Dan zijn er nog een hele reeks min of meer in het privédomein: verjaardagen, trouw- en scheidingsdagen, sterfdata, jubileum op je werk; ik ben er vast een paar vergeten.…

Ik zie ze vaak… Boven het stuk staat ‘Adviesaanvraag’. Als ik het lees, heb ik meer van doen met een verkoopfolder geschreven door de marketing afdeling. Blijkbaar moet er in ronkende taal -daarover later meer- wat aan de OR verkocht worden! Of een instemming, die meer een mededeling is waar een handtekening voor gevraagd wordt.…

Of ik wel eens in de rats zit? Ja hoor, en van de rats-periodes in mijn leven herinner ik me sommige. Niet allemaal.

Ik was een puber. Ik vond het gedicht “ik ga dit jaar geen kerstfeest vieren, want…” zo treffend. Met zoveel oorlog, armoede, geweld, thuis- en dakloos zijn, dan moet je toch wel heel veel moeite doen om daar geen weet van te hebben. Vrede op aarde? Stoppen met kerstfeest; ik vond het zo schijnheilig om…

Het is de tijd van het jaar… Nee, geen Sinterklaas, Halloween of Advent. Ik bedoel de tijd dat de ziektekostenpolis komt!  “Wat krijg ik dit keer weer vergoed?” “Waar heb ik dit jaar recht op?” Is het fysiotherapie? De pil of kraamhulp? Een hoorapparaat of een cursus voor het stoppen met roken?

Mijn moeder is bijna 91 jaar. Nog steeds assertief en ze kan redelijk goed voor zichzelf zorgen. Ze redt zich wel. Vijf jaar geleden overleed mijn vader. Officieel is er nu niemand die namens mijn moeder mag optreden. Ja, wij – mijn zusters en ik- zijn erfgenamen, maar dat is pas wat als ma overlijdt. …